वेदनेच्या पोटात माझी
कविता जेव्हा जन्म घेत.!
फुटले पंख जेव्हा उराशी
चांदण रात्र स्वार होते.!!
कोवळे काळीज चिंब वेडे
शब्दांच्या गर्तेत गुंफून झाले.!
हळूच फुंकर पडली जेव्हा
अंकुरित शब्द वेली चढले.!!
भोपळा देहाचा पोघर
मनोवृत्ति मनात खुळखुळे.!
भार सोसवेना बियांचा
कशे विणून झाले जाळे.!!
सुगंधी सेज फुलांची
अंथरून वा-याने ओढले.!
नशीबवान झाले दिशा
हीन
नवीनच जीवनमान घडले.!!
कविता जेव्हा जन्म घेत.!
फुटले पंख जेव्हा उराशी
चांदण रात्र स्वार होते.!!
कोवळे काळीज चिंब वेडे
शब्दांच्या गर्तेत गुंफून झाले.!
हळूच फुंकर पडली जेव्हा
अंकुरित शब्द वेली चढले.!!
भोपळा देहाचा पोघर
मनोवृत्ति मनात खुळखुळे.!
भार सोसवेना बियांचा
कशे विणून झाले जाळे.!!
सुगंधी सेज फुलांची
अंथरून वा-याने ओढले.!
नशीबवान झाले दिशा
नवीनच जीवनमान घडले.!!
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा